วาสนาเราเกิดมาเป็นแค่กิ๊ก  จะหัวร่อต่อกระซิกก็ไม่ได้

สิทธิ์ของเราเมื่อเขามาฉันจะไป          สิทธิ์ของเราแค่ห่วงใยยามไกลกัน

สิทธิ์ของเราแค่ห้ามหึง และห้ามหวง  ได้แต่ห่วงอยู่ไกลๆ ก็เท่านั้น

ไม่มีสิทธิ์ใกล้ชิด ผูกพันกันทุกวัน       เธอบอกฉันเป็นแค่กิ๊กอย่าคิดไกล

ใช่สินะ... เป็นแค่กิ๊กไม่มีสิทธิ์    ได้แค่เพียงคิดถึงจะผิดไหม

เธอบอกฉันเป็นคนดีมีน้ำไจ          แต่ไม่ใช่คนในหัวใจ...ของเธอ

 

เคยรู้สึกแบบนี้ไหมครับ

 รักใครสักคน คนที่อยู่ข้างๆเราแต่เค้ากลับมีแฟนแล้ว

 และเรากะเค้าก้อมีความสัมพันธ์เล็กๆแต่ลึกซึ้งที่เรียกว่า...."กิ๊ก"...

 เราเจ็บเวลาที่เค้าเจ็บและเราปวดเวลาที่เค้าปวด

เราเศร้ายามที่เค้าเหงา    แต่เราก้อทำอะไรไม่ได้มากกว่านี้เพราะ เราเป็นแค่กิ๊ก

 ได้แค่เพียงห่วงใยอยู่ใกล้ๆ  แต่ไม่มีสิทหวง

แม้จะห้ามใจสักแค่ไหน ก้อเริ่มหวั่นไหวทุกทีที่เข้าใกล้

รู้ทั้งรู้ว่าเราเป็นได้แค่ไหน  แต่ก้อเริ่มที่จะอดใจไม่ไหวทุกที่คิดถึงเธอ

ความรู้สึกนั้นในใจเริ่มมากขึ้นทุกวัน

แต่พอกลับมาหวนคิดถึงฐานะตัวเองทีไรก้อเจ็บช้ำทุกที

ถึงอย่างนั้นก้อเถอะกิ๊กคนนี้ยังคงรอโทรศัพท์จากเธอตลอดเวลา

แม้ว่าเธออาจจะคุยกะคนนั้นอยู่

 รอว่าเธอจะชวนเราไปเที่ยวเมื่อไร

แม้ว่า เธอกำลังมีความสุขกับตัวจริงของเธอก้อตาม

แต่ถึงเราจะเจ็บแค่ไหนจากการเป็นกิ๊ก แต่ไม่เป็นไรหรอกหากนั่น .....

มันจะทำให้เค้ามีความสุขตอนที่เค้าไม่มีใครได้

แต่อยากให้รู้ กิ๊กคนนี้จะคงรอเธออยู่ตรงนี้เสมอ.......

และอยากให้เธอรู้ว่ากิ๊ก คนนี้ มี"ความรัก"ให้เธอไม่แพ้ตัวจริงของเธอเลย.......

 

 

 

edit @ 21 Nov 2007 01:49:54 by แม็กกี้

ความรัก.....มันไม่สำเร็จรูปเหมือนMAMA

 

ก้ออ่ะนะ  ไม่มีความรักที่ไหนในโลกหรอก ที่ใส่น้ำร้อน ใช้เวลาบ่มเพาะเพียง 3นาที

แล้วเด้ง ออกมาเป็นความรักที่หวาน ชื่นให้ชุ่มหัวใจอยู่ทุกวัน

แต่หากมันเป็นจริงๆล่ะก้อ สำหรับผม ส่วนผสมของความรักคือ คน 2 คน

ระยะเวลา ไม่กำหนด ยิ่งนานยิ่งเข้มข้น  ความเข้าใจและน้ำใจ 1 ถ้วยตวง

และน้ำอดน้ำทนอีกอย่างละครึ่งถ้วย

แต่....................

 

ถึงแม้จะมีส่วนผสมเดียวกัน ใช่ว่าจะปรุงแล้วอร่อยเสมอไป  เพราะรสชาติถูกลิ้นของแต่ละคนต่างกัน

หากใส่เวลาอยู่ด้วยกัน เยอะไปมันก้อติดเอียน ไม่มีช่องว่างให้หายใจระหว่างคนสองคน

น่าเบื่อ  แล้วใส่น้ำอดน้ำทนแค่ครึ่งถ้วย บางคนก้อบอกว่าน้อยเกินไป เป็นแฟนกันต้องทนได้ทุกอย่างสิ

สรุป....

คือถ้าเป็นความรัก ไม่มีอะไรที่สามารถกะวาง และคาดคะเนเป็นทางการได้

ดังนั้นปัญหาที่เกิดจากความรักจึงมีอยู่เรื่อยไป วันใดไม่กลมกล่อม ก้อพร้อมที่จะพาลได้ง่ายๆ

ลองถามตัวคุณเองว่า รสชาติความรักของคุณ ยังอร่อยอยุ่มั้ยพอกินได้รึเปล่า.......หรือมันกร่อยเกินไปแล้ว......